Zapraszam do nawiązania łączności w pasmie 11 m
AM (A3E)
65 V (65 Victor)
#19 (27.180 MHz)
#28 (27.280 MHz)
SSB (J3E)
161BD184
QTH: CHOJNICE
Lokator: JO83SQ
CB RADIO - Citizens Band Radio można przetłumaczyć jako obywatelskie pasmo radiowe. Jest to system łączności z wykorzystaniem pasma 27 MHz (11m), który przy pewnych warunkach (propagacja) pozwala nawiązywać łączności z całym światem.
Historia CB-RADIO sięga 1927 roku kiedy to podczas wycieczki parowozem po Wielkich Jeziorach łączność radiowa stała się pasją, 9 letniego wówczas, Al Gross'a. Podczas II wojny światowej współpracował on z OSS (odpowiednikiem dzisiejszego CIA) i stworzył niewielki przenośny transceiver pracujący z częstotliwością 260 MHz. Transceiver ten był wykorzystywany przez Zjednoczone Siły Lotnicze w latach 1944-1945, przy prowadzeniu tajnych operacji na tyłach wroga.
W 1945 roku podczas spotkań Al Gross'a z E. K. Jett'em, członkiem Komisji Techniki Komunikacyjnej (FCC) powstała myśl stworzenia pasma obywatelskiego. Zaproponowane zostało pasmo częstotliwości 460 MHz do 470 MHz. W 1947 roku powstały pierwsze przepisy dla radia obywatelskiego (DOCKET 6651). Zgodnie z tymi przepisami można było uzyskać jedna z dwóch licencji:
Szybko jednak zorientowano się, że te częstotliwości nie były trafione ze względu na niewielki zasięg łączności, szczególnie w terenach mocno zurbanizowanych. Komisja Techniki Komunikacyjnej (FCC) 4 sierpnia 1948 roku opublikowała przepisy prawne dopuszczające wykorzystanie częstotliwości 27 MHz dla pasma obywatelskiego i określiła zasady udzielania licencji na to pasmo (kat.D). Przy tworzeniu tych przepisów brał udział Al Gross, który otrzymał pierwsze pozwolenie na używanie transceiver'a (przenośnego) pracującego w tym paśmie. W 1959 roku w USA miesięcznie wydawano bardzo mało pozwoleń, około 6 tysięcy. W latach 70 w USA nastąpił kryzys paliwowy. Ceny ropy, a zarazem paliw bardzo wzrosły. Rząd USA reagując na ta sytuację wprowadził przepisy ograniczające na drogach. Ograniczono dopuszczalne prędkości dla pojazdów samochodowych co miało owocować oszczędnościami w zużyciu paliwa. Kierowcy masowo zaczęli stosować CB-radio do informowania się o policyjnych patrolach i sytuacjach na drogach. Liczba wydawanych pozwoleń przez FCC sięgała 500 tysięcy miesięcznie.
Kilka lat później CB-radio przychodzi do Europy zachodniej. W owym czasie istniały przepisy telekomunikacyjne. Moc maksymalna urządzenia nie mogła przekraczać 0,5 W. Należało stosować modulację amplitudy (AM), a pracować na 12 kanałach (4-15). Dalszy upływ czasu zaowocował tym, że różne kraje pozmieniały te przepisy. Aby to uporządkować organizacja CEPT zaleciła używanie 40 kanałów, modulację częstotliwości (FM) oraz moc maksymalną 4 W. W Polsce przyjął się system zerowy. Częstotliwość kanału kończy się zerem w przeciwieństwie do krajów Europy zachodniej gdzie jest ona wyższa o 5 kHz. Pracować można w emisji:
W Polsce rozwój CB następuje na poczatku lat siedemdziesiątych. Zaczęto w tym czasie produkować radiotelefon przenośny ECHO. W latach osiemdzisiątych 198x zaczynają być zakładane stowarzyszenia PL-CB RADIO. Pracować można było w paśmie 27,120 MHz +/-0.6% co dawało zakres częstotliwości 26,95728 - 27,28272 MHz, podzielony na 28 kanałów. Ten ostatni dostępny kanał (28 - 27,280 MHz) zaczęto wykorzystywać jako wywoławczy. W 1991 roku została udostępniona pełna czterdziestka w zakresie częstotliwości 26,960-27,405 MHz. W tym czasie masowo powstają stacje bazowe oraz w mniejszym stopniu przewoźne. Co ciekawe w przypadku stacji przewoźnych więcej transceiver'ów montowano w autach osobowych niż ciężarowych. Fenomen CB powoduje, że stacje zakłada się nie zwracając uwagi na obowiązujące przepisy. Jednak legalne użytkowanie możliwe jest po rejestracji w:
Rejestracji można było dokonać kiedy transceiver spełniał określone wymagania. Jeżeli posiał on ważną homologację (świadectwo dopuszczenia do użytkowania) nie było problemów. Jeżeli ktoś zakupił transceiver bez homologacji lub homologacja utraciła ważność musiał odpłatnie zlecić badania. Jeżeli spełnione zostały wszystkie wymagania pozostała już tylko rejestracja odpowiednio w PIR, PAR, URT, URTiP. Stosowna, w owym czasie, instytucja wydawała pozwolenie na używanie i numer identyfikacyjny dla użytkownika. Za używanie urządzeń o mocy powyżej 150mW pobierane były opłaty roczne, na konto właściwej instytucji, w wysokości:
urządzenie stacjonarne o mocy wyjściowej nadajnika powyżej 150 mW:
urządzenie przewoźne o mocy wyjściowej nadajnika powyżej 150 mW:
urządzenie przenośne o mocy wyjściowej nadajnika powyżej 150 mW:
1995 r.
Zaczyna następować spadek zainteresowania tą formą łączności na rzecz rozwijającej się telefonii komórkowej oraz internetu. Jednak transceiver CB staje się coraz częstszym wyposażeniem aut ciężarowych.
2004 r.
30 lipca 2004 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury, z dnia 26 lipca 2004 r. / Dz. U. Nr 169, poz. 1774 /, zmieniające rozporządzenie w sprawie urządzeń radiowych nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, które mogą być używane bez pozwolenia / Dz. U z 2002 r. Nr 138, poz 1162 /. Obowiązek uzyskania pozwolenia istniał do 29.VII.2004 r. Od 30.VII.2004 r. można było je używać bez Pozwolenia Radiowego wydawanego w tym czasie przez URTiP.
2005-2006 r.
CB powraca do łask za sprawą zniesienia przepisów nakazujących rejestrację transceiver'ów. Powstaje bardzo dużo stacji przewoźnych (mobilnych). Niestety ich rola, w większości przypadków, ogranicza się tylko do tzw. "antymiśka" (nasłuchiwania informacji o patrolach policji, inspekcji drogowej, służby celnej). Kanał 28 pozostaje trwale głuchy, zresztą na pozostałych kanałach usłyszenie rozmowy (łączności) prowadzonej na przyzwoitym poziomie to cud. Kultura słowa i wiedza techniczna nowych operatorów stacji mobilnych jest na zerowym poziomie. Stacji bazowych jest jak na lekarstwo. Starzy zapaleńcy stanowią już odsetek wszystkich użytkowników CB.
2007 r.
Wśród stacji mobilnych zaczynają królować, krótkie anteny na podstawach magnetycznych. Jakość modulacji tych stacji jest porażająca. "Operatorzy" urządzeń przewoźnych nie potrafią prawidłowo ustawić standardu obowiązującego (transceiver'y pracujące w trybie multistandard) w naszym kraju, a także nie mają pojęcia w jakiej emisji zazwyczaj się pracuje. Bardzo częstym przypadkiem jest używanie transceiver'a pracującego w emisji F3E (FM) w systemie piątkowym "5" do porozumiewania się ze stacjami pracującymi z emisją A3E (AM) w systemie zerowym "0". Często można usłyszeć użytkownika (nie operatora) transceiver'a CB wołającego co chwilę: "mobilku z czerwonej renówki, jak tam dróżka do (...). Świadczy to tylko o zerowej wiedzy tych osób w dziedzinie łączności prowadzonych w paśmie CB.
CB Radio dla dużej większości jego nowych użytkowników stało się substytutem telefonu komórkowego. Użytkownicy Ci, bo nie sposób nazwać ich operatorami radiowymi, oczekują nie wiadomo jakiej jakości sygnału i łączności sięgajacej dziesiatek kilometrów przy wykorzystaniu emisji A3E i 30 cm anteny zamontowanje na pojeździe.
2008 r.
Pojawia się coraz więcej stacji bazowych, reaktywują sie stare stacje, chociaż do ilości z lat 90 jeszcze bardzo daleka droga (w mojej ocenie cel poza zasięgiem).
Życzę sobie aby sytuacja się zmieniła, a operatorzy ze stacji przewoźnych zaczęli czerpać wzór ze starych wyjadaczy i zrozumieli, że CB radio nie jest tylko środkiem zapobiegawczym, umożliwiającym łamanie przepisów prawa drogowego lecz nadal ciekawą alternatywą dla obecnych sposobów komunikowania się.
Rozwój CB w Polsce można zobrazowac w nastepujący sposób:
1970 - 1985 >>> trudne początki
1985 - 1989 >>> intensywny rozwój
1989 - 1992 >>> chaos (ciężko znaleźć wolny kanał do prowadzenia łączności)
1992 - 1999 >>> obumieranie
1999 - 2004 >>> "cisza" w eterze
2004 - 2005 >>> poczatki nowych i reaktywacja starych stacji mobilnych
2005 - 2010 >>> intensywny rozwój stacji mobilnych i chaos na #19
2010 - >>> wzrost zainteresowania łącznościami w emisji J3E, powstaje "dużo" stacji bazowych