Wiatr słoneczny - oddziaływanie Słońca na Ziemię

Słońce, nasza gwiazda, oprócz promieniowania elektromagnetycznego (np: światło widzialne, promieniowanie podczerwone, ultrafioletowe, rentgenowskie, gamma), jest źródłem promieniowania korpuskularnego, określanego jako wiatr słoneczny. Skład jonowy wiatru słonecznego odpowiada w przybliżeniu składowi chemicznemu Słońca. Strumień ten składa się z głównie z protonów, elektronów, jonów atomów (helu, wodoru, tlenu, węgla, azotu, neonu, argonu), cząstek alfa. Prędkość wiatru słonecznego wydostającego się ze Słońca zawiera się w przedziale około 1000 - 3000 km/s. Prędkość ta jest na tyle duża, że cząstki mogą swobodnie pokonać grawitacje gwiazdy (prędkość ucieczki ok. 620 km/h) i wydostać się w przestrzeń kosmiczną. W ciągu 1 sekundy Słońce, poprzez wiatr słoneczny, opuszcza około 5 milionów ton materii. Jednak jest to znikoma wielkość, niemająca wpływu na jego ewolucję W okolicy Ziemi prędkość wiatru słonecznego spada do wartości około 200-1000 km/s, a ilość cząstek, przy normalnej aktywności Słońca, w 1cm3 zwiera się w przedziale 10-100. Cząstki te cały czas oddziaływują na pole magnetyczne ziemi, które jest tarczą ochronną dla naszej planety (strumień cząstek jest odchylany w tym polu). Chroni ono przed negatywnym wpływem tego promieniowania. Jednak pewna część cząstek spływa po liniach pola magnetycznego w okolice biegunów magnetycznych Ziemi i powoduje jonizację górnych warstw atmosfery. Możemy wtedy zaobserwować zjawisko zorzy polarnej. Niewielka część wiatru słonecznego przenika przez pole magnetyczne i jonizuje pozostałe górne warstwy atmosfery. Dzięki temu zjawisku mamy możliwość przeprowadzania łączności przy pomocy fali przestrzennej (odbitej od zjonizowanych warstw gazów w atmosferze).


Słońce widziane przez satelitę SOHO




Parametry wiatru słonecznego


Wpływ "wiatru" słonecznego na magnetosferę Ziemi