Cykl słoneczny

Aktywność Słońca, cykl 23-24

Co około 10,96 lat pole magnetyczne Słońca ulega przebiegunowaniu. Prowadzi to do zmian aktywności naszej gwiazdy. W cyklu tym możemy wyróżnić okres:

  • wzrostu aktywności Słońca (trawa około 4,26 lat);
  • spadku aktywności Słońca (trwa około 6,70 lat);
  • minimum aktywności Słońca;
  • maksimum aktywności Słońca (trwa około od 2,5 roku do 3 lat).

W czasie maksimum aktywności słonecznej nagromadzona, w pozostałym czasie cyklu, energia zostaje gwałtownie uwalniana. Zwiększeniu ulega ilość:

  • plam słonecznych (spots);
  • rozbłysków na Słońcu (flares);
  • protuberancji - wyrzutów materii ze Słońca (coronal mass ejections).

W okresie tym magnetosfera Ziemi jest bardziej obciążona wiatrem słonecznym co prowadzi do większej jej deformacji. Pole magnetyczne wykazuje dużą zmienność. Drgania pola magnetycznego wywołane uderzeniami wiatru słonecznego są na tyle mocne, że nazwano je burzami magnetycznymi. 
W okresie maksimum aktywności, który trwa około 2.5 roku, magnetosfera naszej planety przepuszcza więcej cząstek wiatru słonecznego co powoduje, że mogą pojawiać się następujące zjawiska:
 

  • zorze polarne, w dalekich od biegunów szerokościach geograficznych;
  • problemy z łącznością satelitarną;
  • zakłócenia pracy systemów nawigacyjnych;
  • indukowanie się, na dużych obszarach ziemi (zjawisko globalne), prądów elektrycznych, które mogą zniszczyć sieci energetyczne;
  • narażenia sztucznych satelitów oraz astronautów na niszczące działanie wiatru słonecznego;
  • wzmożona jonizacja gazów znajdujących się w górnych warstwach atmosfery Ziemi. To zjawisko jest dla nas najważniejsze bowiem umożliwia prowadzenie łączności za pomocą fali przestrzennej (odbitej od zjonizowanych warstw atmosfery).

Słońce widziane przez satelitę SOHO


Obraz tarczy Słońca w świetle białym, wykonany instrumentem MDI


Magnetogram pokazujący rozkład składowej równoległej do linii widzenia wektora pola magnetycznego (tzw. LOS magnetogram)